أبو القاسم جنيد الشيرازي ( مترجم : عيسى بن جنيد الشيرازي )

256

شد الإزار في حط الأوزار عن زوار المزار ( مزارات شيراز ) ( ملتمس الأحباء ) ( تذكره هزار مزار ) ( فارسى )

به من ميرسيد چون ديگر كسان . و گاه‌گاه درس قرآن بآواز بلند ميخواندم از ذوق آن جمعه كه آواز بلند صافى او شنودم و در بقعه ايشان از علما و اوليا و عباد و زهاد و صالحين و صالحات و قانتين و قانتات بسيار مدفونند چه در اصل گنبد راستگوى و چه در حوالى آن . الست العابده فيروزه بنت المظفر از صالحات يكى بىبى فيروزه دختر شيخ صدر الدين مظفر كه از كبرات محدثات و عالمات بود و اسانيد عاليه و اجازات زاهره دارد و كرامات بسيار از او ديده‌اند و كتاب اربعين نوشته است . و رواية الصالحات عن الصالحين نام كرده و در آخر آن دعائى از جهت و با نقل مىكند و ديدن حضرت رسالت صلى الله عليه و آله و سلم و آن تعليم شيخ صدر الدين مظفر كرده و وصيتى چند در آخر كتاب نموده كه در هر روزى چه كنند و خوش نظم و نثرى است كه جمع فرموده و بعد از آن در سال هفتصد و چهل از هجرت رحلت كرد و نزديك پدر و برادر مدفون گشت با ديگر صالحات رحمت الله عليهم . شيخ تاج الدين مؤيد شمس الدين بن المظفر « 173 » شيخى كريم ، صالح ، خوش‌خوى بود و طريقه مرضيه داشت و دايما با ذكر و با وضو مىبود و نماز بسيار مىگزارد و صدقه بيشمار ميداد و مهربان بر جميع مسلمانان ، و شفقت و مرحمت و احسان بر فقيران و مسكينان ميكرد و هيچ‌كس به زيارت او نرفتى و هيچ خواهنده بوى نرسيدى الا كه طعام بوى دادى يا جامه بهر او بفرستادى يا چيزى از دينار و درهم بوى حواله فرمودى . بدرستى كه در ابتداى حال مسافرت كرد ببغداد و مشايخ آنجا دريافت و از صحبت ايشان مستفيد گشت و بعد از آن مراجعت بشيراز كرد و صومعه بساخت در حوالى بقعه اجداد و در آنجا عبادت ميكرد تا وفاتش در رسيد رحمت الله عليه و او را در همانجا

--> ( 173 ) - الشيخ تاج الدين مويد بن عمر بن المظفر ( شد الازار ) .